روزی-به گمانم در نخستین سال رحمت

و به من نگاه نکردی.

گذشتی و

بر دوش خود بردی

همه محنت مرا.

باز ما به اسانی خود را

با معامله کردن پنج ستاره قلب

با دو گرم امید گول میزنیم.

بر حق و مصمم

برف ارام

در زیر درختان سیاه بادام و سیم های خار دار می گسترد

به همراه ریشه هایی که بر سنگ زیرین درهم چنبر میشود

همچنان که در بالا گنجشکی را گرسنه بر جای می گذارد.

بر ساحل ماسه پوش چنین می خواند

استخوان پاره ای که امد و شد موجش تا به سپیدی شسته بود و

بادش خشکانده بود.

بی شمشیرو بی گلوله می جنگد

برای نان همه

برای نور و برای سرود.

در گلو پنهان می کند

فریاد های شادی و دردش را

چرا که اگر دهان بگشاید

صخره ها از هم بخواهد شکافت.

هر روز

زندگی اشوب است

باید با ان ساخت

ستیزه جویی هایم را

در پریشانی بیان میکنم

چهره حقیقت

هیچ چیز به اندازه ان خو گرفتنی نیست.

دلم گرفته است

به ایوان می روم و انگشتانم را

بر پوست کشیده ی شب می کشم

چراغهای رابطه تاریکند

چراغهای رابطه تاریکند

کسی مرا به افتاب

معرفی نخواهدکرد

کسی مرا به میهمانی گنجشکها نخواهد برد

پرواز را به خاطر بسپار

پرنده مردنی ست.