شفافیتی است استوار

گرفتار

در لق لقه میان ماندن و رفتن.

نشاندهنده راهی ست

که خواهان در نوشتن انم.

ابرهایی که با وزش باد در حرکت است

نشاندهنده ی راهی ست

که خوا هان در نوشتن انم.خش خش برگ هازیر قدم هایم

می گوید:بگذارتافرو افتی

انگاه راه ازادی را باز خواهی یافت.

در بستری که عشق

تشنگی ست

زلال شانه هایت

همچنانم عطش می دهد

                                 در بستری که عشق

                                                          مجابش کرده است.

میگریست

به قناری کوچکی

دل باخته بود.

راهم را تغییر نخواهم داد

و باید که همین باشد

من برای خود زندگی میکنم

روش های پلیدت را فراموش کن

سرزنش و دروغ و پیدایش ناهمگونی

کسی توان تغییر مسیرم را ندارد

زندگی خیانت می کند اما من به راه خود ادامه خواهم داد

هیچ نوری نیست اما امید هست

ای ظلم خرد کننده من پیروزم.

مرثیه‌ای برای شهر لوند

بیابانی بود

گسترده بر سبزینه­ای موقت

سیاهی بر شان ِ  آتشی

سالی که حسرت در وفور

و ناباور

در  نابرابر

 بیتوته کرد

سالی که کفش­

 ره­  ِ پیموده  رفت

گُنگ ِ رسیدنی که خوابی ست سنگین

سنگین

سنگین.

شهر ِ کهنسال باور

جوان­مرگ

و

یکنواخت

یکنواخت

مثل

سوزن ِ گرامی کهنه

در  انتهای صفحه ی عمری

خششششششششش

شادی های پراضطراب

خنده های غم‌انگیز

شهری برای از یاد نبردن

اما

 ازیاد رفتن

شهر بی‌دلیل ِ کار و مرگ مثل ِ

هر آرمان شهری

که 

دوستش می داشتم

اما

اکنون

از آن

در دوزخ خویش پناه می جویم

می‌پردازم

می‌گدازم  کیفراین  باور را

تصویرهای شیطانی افکارمان را شکنجه می کنند و گودال های خون در سراسر جهان پراکنده اند و مسیحیان در شکنجه می نالند و منجی خویش را به یاری می طلبند.

مسیح منجی بشریت است اما زنجیر شده در وادی امیال انسان.

فقط یکبار به دنیا می ایی

فقط یکبار خداوند زندگی را به تو هدیه میکند

اما در سرایی دیگر همواره خواهی بود

اگر این فرصت یکباره را از دست دهی

چه خواهی کرد؟

گرچه یکبار به دنیا می ایی

اما یادت باشد که هر صبح تولدی دوباره است

تولدی از خود با خود و به دست خود.